مطالعه و شناسايي كانونهاي بحراني فرسایش گالي در سطح استان هرمزگان
رئیس اداره مهندسی و مطالعات اداره کل منابع طبیعی هرمزگان از مطالعه و شناسايي كانونهاي بحراني فرسایش گالي در سطح استان هرمزگان خبرداد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی منابع طبیعی و آبخیزداری هرمزگان ؛ فرسایش گالی(آبکندی) مخرب ترین نوع فرسایش آبی می باشد که علاوه بر هدر رفت خاک و انتقال به پایین دست، باعث خسارت به تاسیسات و ابنیه ها، مناطق مسکونی و اراضی کشاورزی می شود و از ویژگی های بارز آنها پیشرفت طولی و عمقی سریع پس از هر بارندگی می باشد.
علیرضا کمالی گفت: این مطالعه با همکاری مرکز آموزش و تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان از محل اعتبارات ملی به منظور شناسایی کانون های بحرانی فرساش آبکندی استان و اولویت بندی آن ها جهت اجرای اقدامات کنترلی و حفاظتی صورت گرفت.
وی افزود: بر اساس این مطالعه در مجموع 37 محدوده فرسایش آبکندی بحرانی شناسایی شده و مشخصات مورفوكليماتيك، موقعيت مكاني و جغرافيايي، شكل پلان عمومي و پروفيل عمومي و همچنين ويژگيهاي مورفولوژيكي، ادافيكي، كاربري اراضي، زمينشناسي، شيب اراضي هر گالی مورد بررسي قرار گرفته است.
رئیس اداره مهندسی و مطالعات اداره کل منابع طبیعی هرمزگان گفت: این مطالعه نشان داد بحرانی ترین گالی ها در 10 واحد هیدرولوژیک کندران بندرلنگه، دشت جیحون، شمیل-میمند، سراب حسن لنگی، پایاب حسن لنگی، پایاب جگین، حیوی-زنگولی، شهرنو، طاهروئی و گرازی جاسک گسترش یافته اند.
کمالی افزود: بنابر نتایج بدست آمده از این مطالعه، واحد هیدرولوژیک پایاب حسن لنگی مستعدترین واحد برای توسعه ی بیشتر فرسایش آبکندی(گالی) در سطح استان است و نیازمند اعتبارات لازم جهت اقدامات حفاظتی و کنترلی می باشد.
نظر شما :